شهود و ادراک ماورایی چیست؟

شهود و ادراک ماورایی (Extrasensory Perception) یا ESP، به مجموعه ای از پدیده هایی اطلاق می شود که براساس آن ها افراد توانایی ادراک اطلاعات یا رویدادهایی را دارند که با استفاده از حس های شناور نظیر تصویرسازی ذهنی، حس بینایی، شنوایی، لامسه و حس بویایی دریافت نمی شوند.

از جمله پدیده های ESP می توان به تلپاتی، پیش درآمد، تصور از راه دور، تلفظ از راه دور و پدیده های شبه علمی دیگر اشاره کرد.

هرچند تحقیقات متعددی در این زمینه انجام شده است، اما هیچ شواهد قابل قبولی برای وجود ESP یا دیگر پدیده های ماورایی نیست و این پدیده ها بیشتر به عنوان پدیده های شبه علمی در نظر گرفته می شوند.

بیشترین شکایت از پژوهش های انجام شده در زمینه ESP این است که روش های آزمایشی برای بررسی این پدیده ها به طور کلی معمولاً ضعیف و نامناسب بوده اند. از آنجا که ادعاهای مربوط به ESP در مورد وجود پدیده هایی هستند که با حس های ما عادی دریافت نمی شوند، برای اینکه یک تجربه ESP معتبر باشد، باید شرایط آزمایشی دقیق و محکم وجود داشته باشد. همچنین، برای بررسی ESP باید از یک مدل نظری قابل قبول برای توضیح این پدیده ها استفاده کرد که تاکنون چنین مدلی موجود نیست.

در کل، علمای روانشناسی و نوروسایکولوژیست ها به دنبال بررسی ادعاهای ESP هستند، اما تاکنون هیچ شواهد قابل قبولی برای وجود این پدیده ها ارائه نشده است. به عنوان یک مدل توضیحی، می توان به تحلیلگری ارتباطی اشاره کرد که برای توضیح فرایندی که باعث شناخت اطلاعاتی ماورایی می شود، پیشنهاد شده است. با این حال، هیچ دلیل متقاعد کننده ای وجود ندارد که این پدیده ها واقعی باشند و به طور کلی، ESP و سایر پدیده های ماورایی به عنوان پدیده های شبه علمی معروف هستند.